Vrijdag 17 juli 2011 is een dag die we thuis niet snel zullen vergeten.
Ons zoontje van vier had 's ochtends aan mij gevraagd of hij mocht verven. Hij had op school iets van hout gemaakt en dat moest natuurlijk nog mooier worden. Geen probleem dat mocht vanmiddag als we thuis zouden zijn. Nu hebben wij een regel dat de kinderen 's middags even een uurtje op hun kamertje gaan spelen. Dat is lekker voor de kinderen en niet in de laatste plaats voor vader en moeder. PROTEST! Papa had gezegd dat ik mocht verven en nu zegt mama dat ik eerst op mijn kamer moet spelen????
Het liep erg hoog op bij de jonge man. Papa en mama kunnen praten als Brugman maar niets was redelijk. Briesend en brullend liep hij weg.
5 minuten later zou ik de kinderen naar hun kamer brengen. Ik zag mijn zoontje niet zo snel dus eerst mijn dochtertje gebracht. Beneden gekomen zocht ik onze zoon.... nergens te vinden. Aan werkelijk weglopen dachten we niet direct omdat hij normaal gesproken altijd binnen een radius van 10 meter blijft. Alles doorzocht... geen kind! Langzaam maar zeker bekroop mij toch een lichtelijk gevoel van paniek. Bij de buren kijken, op straat kijken, in de bosjes zoeken, nergens te vinden. De auto gepakt en langs de slootkant gereden. Vervolgens door naar de twee favoriete speeltuinen. NIETS. Iedereen op zoek!
Dit was niets voor hem. We probeerde onszelf nog gerust te stellen met de gedachte dat hij wel ergens in een hoekje lag te slapen. Weer in de auto, buurvrouw op de fiets. Ik zag een politieauto rijden, met het risico van een boze agent gaf ik gas en toeterde zodat ze zouden stoppen.
Ik:
"Mevrouw de agent? Bent u ook al op zoek naar een jongetje"
(misschien had mijn vrouw de politie al wel gebeld)
Agente:
"Bent u de vader?"
Ik:
"Ja!.... huhhh..."
In ene kwam daar het hoofdje van een bang jongetje voor het raam van de auto. Hij liep een wijk verder op een grote straat te zoeken naar zijn huis. Twee dames vonden dit vreemd en hebben de politie gebeld. Deze zijn met hem gaan rond rijden in de hoop dat hij zijn straat zou herkennen.
Agente:
"Tja, je zal maar willen verven (dikke knipoog)"
Thuis gekomen en na de nodige knuffels en opgeluchte woorden, tijd voor een serieus gesprek over de wereld om ons heen en nare mensen.
Het jochie moest nu toch maar eens weten wat voor mensen er rond lopen en wat die kunnen doen met kleine kinderen. Dingen waarvan je heel veel pijn kunt hebben en je leven lang verdrietig van kunt zijn.... of waar je dood van kunt gaan. Er zijn mensen die er plezier aan beleven om anderen heel erg pijn te doen. In mijn achterhoofd dacht ik dat het niet zo'n vaart zou lopen maar zo'n gesprek is nu eenmaal pedagogisch verantwoord. Mijn zoontje dacht waarschijnlijk ook wel dat er in onze buurt niet zulke nare mensen zouden rond lopen. Ik ben ook nog steeds graag een beetje naïef en geloof graag dat de dingen die ik zei iets wat overdreven zijn.
Mijn naïeve wereld stortte gisteren behoorlijk in. Mijn vrouw kwam thuis met een
kranten artikel. Mijn zoontje is ook bijna 5 en was ook alleen in een speeltuin. We hebben het voorgelezen en benadrukte dat tegenwoordig de nare mensen ook jongeren kunnen zijn.... Ik ben er nog steeds van onder de indruk. Het feit dat zo'n nare puber (ik houd het bewust netjes) zijn gang kan gaan en zijn vrienden grijpen niet eens in... Wat moet je daar nu mee?
Op dit soort momenten gaan bepaalde uitspraken in de bijbel pas écht leven:
zoals geschreven staat: Er is niemand rechtvaardig, ook niet één,
er is niemand die verstandig is, er is niemand die God zoekt.
Allen zijn zij afgedwaald, samen zijn zij nutteloos geworden. Er is niemand die goeddoet, er is er zelfs niet één.
Hun keel is een open graf, met hun tong plegen zij bedrog, addergif is onder hun lippen.
Hun mond is vol vervloeking en bitterheid,
hun voeten zijn snel om bloed te vergieten.
Vernieling en ellende is op hun wegen,
en de weg van de vrede hebben zij niet gekend.
De vreze Gods staat hun niet voor ogen.
Maar ik zal dit niet hardop zeggen hoor.
Want we moeten immers van de goedheid van mensen uitgaan en in dat licht bezien is dit toch wel een ongemakkelijke Bijbeltekst.